معرفی ماهی سرخو

 دانستنی های خوراکی    ۱۳۹۹/۴/۱۸  چاپ
معرفی ماهی سرخو
ماهی سرخو یکی از انواع ماهی های پرچرب و کم تیغ دریای جنوب می باشد که به دلیل رنگ پوست خود بدین نام معروف است. این ماهی با گوشتی سفید و نرم بسیار لذیذ و خوش طعم بوده و هرگز بوی زخم نمی‌دهد.

- شکل ظاهری
ماهی سرخو از نظر ظاهری کاملا قابل تشخیص است اما به صورت جزیی دارای رنگ آن قرمز متمایل به صورتی با گردنی ضخیم و دهان بزرگی می باشد که کوهان دارد. وزن این ماهی به ور معمول 3 الی 4 چهار کیلوگرم می باشد که در آبهای کیش و خلیج فارس یافت می باشد. ماهی سرخو انواع مختلفی دارد که از جمله آن می توان به سرخوی دم سیاه، سرخوی خونی، سرخوی کم پولک و غیره اشاره کرد.

- ارزش غذایی
ماهی سرخو سرشار از انواع ویتامین B12 ،B6 و مواد معدنی همچون فسفر، پتاسیم، سلنیوم و اسید آمینه تریپتوفان می باشد. علاوه بر این این ماهی یک منبع غنی از اسید چرب اشباع نشده امگا 3 بوده که با كاهش كلسترول از رسوب چربی در شرایین و تشکیل لخته خون جلوگیری کرده و خطر حملات قلبی و مرگ را كاهش می دهد. بالا بودن میزان سلنیوم و اسید آمینه تریپتوفان در ایناین ماهی نیز خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهد. میزان تریپتوفان، سلنیوم و ویتامین B12، فسفر، پتاسیم، ویتامین B6 و امگا 3 در مای سرخو کبابی به مراتب در سطح بالاتری است.

- خواص ماهی سرخو
ماهی سرخو به دلیل داشتن انواع ویتامین B، فسفر و پتاسیم باعث كاهش سطح هموسیستئین شده و از خطر پارگی دیواره عروق خونی می‌كاهد. همچنین وجود امگا3 در این ماهی با كاهش كلسترول از رسوب چربی در رگ های خونی و تشکیل لخته خون جلوگیری کرده و با تنظیم عملكرد ماهیچه‌ های قلب خطر حملات قلبی، سرطان پانکراس، کلیه، پروستات و دستگاه گوارش را کاهش می دهد.
تریپتوفان یک اسید آمینه ضروری برای بدن و پیش ساز سروتونین می باشد به صورت فراوان در این ماهی یافت می شود. مصرف 100 گرم از این ماهی علاوه بر تامین نیاز روزانه بدن به پروتئین، سبب بهبود خلق می‌شود.
سلنیوم نیز نوعی آنتی‌اكسیدان قوی است که میزان قابل توجهی از این ماده معدنی در ماهی سرخو یافت می شود که با کاهش سطح سموم در بدن باعث تقویت سیستم ایمنی بدن در مقابل بیماری ها و افزایش باروری می شود. علاوه بر این وجود اسید چرب امگا3 و اسید‌های آمینه ضروری در این ماهی به تنظیم و تثبیت قند خون كمك می کند. بنابراین مصرف این ماهی به افراد دیابتی توصیه می شود.

- منع مصرف ماهی سرخو
ماهی سرخو حاوی ماده ای به نام پورین است که قابل تبدیل به اسید اوریک بوده و در نتیجه منجر به افزایش اسید اوریک خون می‌شود. بنابراین مصرف این ماهی به افراد مبتلا به نقرس و ناراحتی های کلیوی توصیه نمی شود. همچنین بهتر است از مصرف آن به صورت سرخ شده اجتناب كنند.

- موارد مصرف
از آنجا که ماهی سرخو گوشتی نرم، لذیذ و کم تیغ دارد، جنوبی ها اغلب برای تهیه قلیه ماهی از آن استفاده می کنند. همچنین می توان این ماهی را به صورت سرخ شده یا کبابی نیز استفاده کرد که نوع سرخ شده ان به همراه پوست بسیار خوشمزه بوده و طرفداران زیادی نیز دارد. اگرچه نوع کبابب آن با حفظ بیشتری از مواد مغذی و معدنی همراه است.
برای داشتن یک رژیم غذایی سالم و کاهش وزن در کنار فعالیت ورزشی و بدنی این ماهی را در رژیم غذایی خود جای دهید. مصرف آن 1 الی 3 بار در ماه تا حد زیادی از حملات قلبی در افراد جلوگیری می کند.